NAWIGACJA LOTNICZA
| Pilotaż |
| Spis treści |
|---|
| NAWIGACJA LOTNICZA |
| ORIENTACJA WZROKOWA |
| ZLICZANIE DROGI |
| NAWIGACJA PRAKTYCZNA |
| Wszystkie strony |
Nawigacja lotnicza.
Wstęp
Informacje zawarte odnoszą się i mają słuszność jedynie przy zasadach FR czyli tzw. Full Real bądź zbliżonych ku FR, ( + speedbar ).
O co w tym chodzi ?
Nazwa „nawigacja” pochodzi od słów łacińskich „navis” – statek i „agere” – prowadzić, a więc nawigacja lotnicza jest to prowadzenie statku.
Pod pojęciem „nawigowanie statku powietrznego” należy rozumieć całokształt czynności mających na celu zapewnienie maksymalnej dokładności, skuteczności i bezpieczeństwa przelotu statku powietrznego po wyznaczonej trasie, określanie danych nawigacyjnych niezbędnych do wykonania zadania oraz wyprowadzenie statku na wyznaczony obiekt (cel) i na lotnisko, lądowanie.
Istotą nawigowania jest utrzymywanie podczas lotu nakazanych warunków określających tor lotu statku powietrznego, do których należą:
- kurs

- prędkość
- wysokość
- czas
Kurs wyznacza kierunek lotu i określany jest za pomocą busoli bądź busoli magnetycznej. Ze względu na trudności odczytu spowodowane słabym odwzorowaniem na monitorach o małej przekątnej ekranu oraz błędy pomiarowe w grze dla ułatwienia użyto wskaźnika podającego kurs w formie liczbowej widocznego w lewym dolnym rogu ekranu (hdg. z ang. heading – kurs, kierunek).
Prędkość określa przebytą przez statek powietrzny odległość w danym czasie - wskazują ją prędkościomierze, bądź można ją odczytać z wskaźnika w lewym dolnym rogu ekranu (V – prędkość). Czas mierzą pokładowe zegarki czasowe. Stanowi to w porównaniu z prędkością podstawę do obliczenia przebytej przez statek powietrzny drogi.
Do podstawowych nawigacyjnych elementów lotu zalicza się wymienione wyżej warunki lotu, a ponadto: kierunek i prędkość wiatru, kąt znoszenia, linię drogi, kąt drogi, boczne odchylenie, namiary i inne, jednakże ze względu na warunki panujące w grze, zachowanie się mas powietrza, a w zasadzie ich brak uwzględnianie powyższych czynników nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia.
Ze względu na ograniczenia wiążące się z naciskiem na małą komplikację elementów związanych ze sztuką latania dla zwiększenia stopnia odbioru gry gracze do wykonania lotu bojowego nie potrzebują wykonania trasy lotu oraz obliczeń z tym związanych. Prostota obsługi połączona z doskonałą widocznością obiektów terenowych umożliwia wykonywanie lotów nad zupełnie obcym terenem bazując jedynie na orientacji wzrokowej. Podstawowym warunkiem jej prowadzenia jest oczywiście widoczność ziemi, dlatego też w warunkach ograniczonej widoczności bądź tzw. TWA bądź IFR oraz lotu nad chmurami niezbędne jest zachowanie podstawowych warunków nawigacji połączone z analizą przebytej drogi oraz utrzymywanym kursie bądź kursach w wypadku ich częstej zmiany.
Orientację wzrokową przy dobrych zwykłych warunkach pogodowych oraz analizę przebytej drogi prowadzimy od uruchomienia silnika po jego wyłączenie na stoisku. Kluczowe znaczenie ma tu orientowanie własnej pozycji tuż po starcie z lotniska, a następnie obranie odpowiedniego kursu po określeniu charakterystycznych punktów geograficznych. Wykonywanie lotu po z góry obranym przed startem kursie prowadzi do wydłużenia czasu dolotu bądź niepotrzebnych poprawek kursu.
Obierając kurs przed wylotem, analizując mapę gracze zazwyczaj biorą pod uwagę środek lotniska tzw. „punkt” oraz cel misji, rejon patrolu nie uwzględniając drogi przebytej po starcie, drogi przebytej podczas zbiórki grupy co w następstwie prowadzi do problemów z określeniem właściwego kursu na cel.
Najważniejszym warunkiem prowadzenia orientacji, jest jego ciągłość. Tracąc orientację geograficzną bez uwzględnienia własnej przybliżonej pozycji po czasie przeznaczonym na załóżmy obserwację przestrzeni powietrznej bądź walkę powietrzną skutkuje utratą orientacji geograficznej, którą po tym na niektórych mapach bardzo ciężko odzyskać ( patrz mapa Smoleńska bądź nowe mapy z modyfikacji zbiorczych np. Słowacja).
Odzyskiwanie orientacji nie jest czymś niemożliwym, lecz w sytuacjach awaryjnych przy deficycie czasu sytuacja staje się zupełnie inna gdy silnik odmawia posłuszeństwa, a wskazówka nie ubłagalnie zbliża się do zera…

Świadomość wiedzy o własnej pozycji powoduje, że naszą uwagę możemy skupić na innych czynnościach, jak orientacja wzrokowa, utrzymywanie pozycji w formacji, analiza sytuacji taktycznej w powietrzu.
Co więcej, świadomość własnej pozycji pozwala na skuteczne wezwanie pomocy w nasz rejon. Jak wszyscy doskonale wiemy, krzyk: Mam szóstą !!! niesie niewielki przekaz werbalny, którym może wspomóc się nasz skrzydłowy bądź prowadzący…
Obiekty orientacyjne.
Orientację wzrokową prowadzimy poprzez obserwację obiektów orientacyjnych: osiedla, rzeki, lasy, drogi itp.
Obiekty orientacyjne dzielą się na:
liniowe
- rzeki
- drogi
- linie kolejowe
płaszczyznowe
- jeziora
- miasta
- linia brzegowa
- wyspy
punktowe
- osiedla
- kominy
- mosty
- skrzyżowania dróg
- charakterystyczne budowle ( np. kościół, zamek )
Każdy obiekt ma cechy główne i dodatkowe różniące go od innych obiektów tego typu na mapie.
Głównymi cechami są rozmiar, kształt i kolor. Dodatkowymi są cechy bardziej szczegółowe pozwalające odróżnić od siebie obiekty tego samego typu.
osiedla i miasta
- obecność charakterystycznych budowli, fabryk
- liczba i kierunek rozchodzących się dróg, linii kolejowych, rzek
- wzajemne położenie w stosunku do osiedli, rzek, jezior, lasów
rzeki
- kierunek, położenie mostów, dopływy
Głównymi czynnikami wpływającymi na czas rozpoznania obiektu geograficznego bądź odzyskania orientacji geograficznej jest prędkość i wysokość lotu.
Jeżeli nie jesteśmy w stanie określić swojej pozycji najprościej pomóc możemy sobie wznosząc się.
Identyfikując obiekt analizujemy kształt, rozłożenie w odniesieniu do układu N-S , W-E porównując go z obiektem na mapie mając na uwadze złudzenie co do rzeczywistego kształtu wynikające z odmiennego punktu obserwacji z samolotu ( związanego z aktualnym kursem ) do rzutu na mapie. Planując lot opieraj się na obiektach liniowych jak rzeki, drogi bądź linie kolejowe.

Komentarze
Hahaha
Dobrze zrobione!
Pozdro!